نفتا

 

 

نفتا به تركیبی از هیدروكربن های اشتعال پذیر گفته می شود كه شامل هیدروكربن های خاصی با اشتعال پذیری و فراریت معین هستند. برای مثال محصولات تقطیر نفت خام و یا قطران ذغال سنگ. نفتا یكی از محصولات سبك نفت خام است (محصول بالایی نفت چراغ) و معمولا در پالایشگاه به دو صورت نفتای سبك وسنگین تولید می گردد. نفتا اصولا به عنوان خوراك واحدهای دیگر برای تولید بنزین با اكتان بالا (فرآیند ریفرمینگ كاتالیستی ) مصرف می شود. همچنین این ماده در صنایع شیمیایی برای تولید اولفین ها در واحد Steam Cracker و نیز به عنوان حلال كابرد دارد. لغت نفتا از لاتین و یونانی می آید. این لغت در یونان باستان به هر ماده نفتی شكل و قیر مانندی گفته می­­شده است.

مواردمصرف:

نفتا ماده بنیادی در صنایع پتروشیمی است، در ساخت بنزین نیز استفاده می شود و برای حلال نیز کاربرد دارد.

 خواص فیزیکی وشیمیایی:

ظاهر: شفاف و بیرنگ

دامنه جوش: نقطه جوش اولیه 58 درجه سانتیگراد/ نقطه جوش نهایی 120 درجه سانتیگراد

فرمول مولکولی نفتا:   (8030-30-6 ): CnH2n+2(n=5~8)

روشهای تولید:

نفتا به دو نوع اصلی تقسیم می شود: آروماتیك و آلیفاتیك. نفتای آلیفاتیك از هیدروكربن­های پارافینی و سیكلو پارافینی (نفتن ها) تشكیل شده و مستقیما از نفت خام به روش تقطیر بدست می آید. نفتای آروماتیك شامل آروماتیك ها و آلكیل بنزن ها است كه بندرت مستقیما از نفت خام بدست می آید و احتیاج به ریفرمینگ دارد. به طور كلی نفتا از روش های زیر حاصل می شود:

  • استخراج با حلال
  • هیدروژناسیون تركیبات اشباع نشده
  • پلیمریزاسیون تركیبات اشباع نشده (اولفین)
  • فرآیند آلكیلاسیون البته نفتا را می توان از تركیب این روش ها نیز بدست آورد.
  • محصول straight-run از تقطیر نفت خام